بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ‌ (0)

به نام خداوند رحمتگر مهربان‏

﴿فصلت‏، 0﴾

حم‌ (1)

حاء ، میم .

﴿فصلت‏، 1﴾

تَنْزِیلٌ مِنَ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ‌ (2)

وحى [ نامه ] اى است از جانب [ خداى ] رحمتگر مهربان .

﴿فصلت‏، 2﴾

کِتَابٌ فُصِّلَتْ آیَاتُهُ قُرْآناً عَرَبِیّاً لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ‌ (3)

کتابى است که آیات آن ، به روشنى بیان شده . قرآنى است به زبان عربى براى مردمى که مى‏دانند .

﴿فصلت‏، 3﴾

بَشِیراً وَ نَذِیراً فَأَعْرَضَ أَکْثَرُهُمْ فَهُمْ لاَ یَسْمَعُونَ‌ (4)

بشارتگر و هشداردهنده است . و [ لى ] بیشتر آنان رویگردان شدند ، در نتیجه [ چیزى را ] نمى‏شنوند .

﴿فصلت‏، 4﴾

وَ قَالُوا قُلُوبُنَا فِی أَکِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَیْهِ وَ فِی آذَانِنَا وَقْرٌ وَ مِنْ بَیْنِنَا وَ بَیْنِکَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنَا عَامِلُونَ‌ (5)

و گفتند : « دلهاى ما از آنچه ما را به سوى آن مى‏خوانى سخت محجوب و مهجور است . و در گوشهاى ما سنگینى و میان ما و تو پرده‏اى است ; پس تو کار خود را بکن ما [ هم ] کار خود را مى‏کنیم . »

﴿فصلت‏، 5﴾

قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحَى إِلَیَّ أَنَّمَا إِلٰهُکُمْ إِلٰهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَقِیمُوا إِلَیْهِ وَ اسْتَغْفِرُوهُ وَ وَیْلٌ لِلْمُشْرِکِینَ‌ (6)

بگو : « من ، بشرى چون شمایم ، جز اینکه به من وحى مى‏شود که خداى شما خدایى یگانه است . پس مستقیماً به سوى او بشتابید و از او آمرزش بخواهید . و واى بر مشرکان . »

﴿فصلت‏، 6﴾

الَّذِینَ لاَ یُؤْتُونَ الزَّکَاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ کَافِرُونَ‌ (7)

همان کسانى که زکات نمى‏دهند و آنان که به آخرت ناباورند .

﴿فصلت‏، 7﴾

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَیْرُ مَمْنُونٍ‌ (8)

کسانى که ایمان آورده و کارهاى شایسته کرده‏اند آنان را پاداشى بى‏پایان است .

﴿فصلت‏، 8﴾

قُلْ أَ إِنَّکُمْ لَتَکْفُرُونَ بِالَّذِی خَلَقَ الْأَرْضَ فِی یَوْمَیْنِ وَ تَجْعَلُونَ لَهُ أَنْدَاداً ذٰلِکَ رَبُّ الْعَالَمِینَ‌ (9)

بگو : « آیا این شمایید که واقعاً به آن کسى که زمین را در دو هنگام آفرید ، کفر مى‏ورزید و براى او همتایانى قرار مى‏دهید ؟ این است پروردگار جهانیان . »

﴿فصلت‏، 9﴾

وَ جَعَلَ فِیهَا رَوَاسِیَ مِنْ فَوْقِهَا وَ بَارَکَ فِیهَا وَ قَدَّرَ فِیهَا أَقْوَاتَهَا فِی أَرْبَعَةِ أَیَّامٍ سَوَاءً لِلسَّائِلِینَ‌ (10)

و در [ زمین ] ، از فراز آن [ لنگرآسا ] کوه‏ها نهاد و در آن خیر فراوان پدید آورد ، و مواد خوراکى آن را در چهار روز اندازه‏گیرى کرد [ که ] براى خواهندگان ، درست [ و متناسب با نیازهایشان ] است .

﴿فصلت‏، 10﴾

ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَ هِیَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَ لِلْأَرْضِ ائْتِیَا طَوْعاً أَوْ کَرْهاً قَالَتَا أَتَیْنَا طَائِعِینَ‌ (11)

سپس آهنگِ [ آفرینشِ ] آسمان کرد ، و آن بخارى بود . پس به آن و به زمین فرمود : « خواه یا ناخواه بیایید . » آن دو گفتند : « فرمان‏پذیر آمدیم . »

﴿فصلت‏، 11﴾

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ‌ (0)

به نام خداوند رحمتگر مهربان‏

﴿الشورى‏، 0﴾

حم‌ (1)

حاء ، میم ،

﴿الشورى‏، 1﴾

عسق‌ (2)

عین ، سین ، قاف .

﴿الشورى‏، 2﴾

کَذٰلِکَ یُوحِی إِلَیْکَ وَ إِلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکَ اللَّهُ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ‌ (3)

این گونه ، خداى نیرومند حکیم به سوى تو و به سوى کسانى که پیش از تو بودند ، وحى مى‏کند .

﴿الشورى‏، 3﴾

لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ‌ (4)

آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است از آنِ اوست و او بلندمرتبه بزرگ است .

﴿الشورى‏، 4﴾

تَکَادُ السَّمَاوَاتُ یَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَ الْمَلاَئِکَةُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ یَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِی الْأَرْضِ أَلاَ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ‌ (5)

چیزى نمانده که آسمانها از فرازشان بشکافند و [ حال آنکه ] فرشتگان به سپاس پروردگارشان تسبیح مى‏گویند و براى کسانى که در زمین هستند آمرزش مى‏طلبند . آگاه باش ، در حقیقت خداست که آمرزنده مهربان است .

﴿الشورى‏، 5﴾

وَ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِیَاءَ اللَّهُ حَفِیظٌ عَلَیْهِمْ وَ مَا أَنْتَ عَلَیْهِمْ بِوَکِیلٍ‌ (6)

و کسانى که به جاى او دوستانى براى خود گرفته‏اند ، خدا بر ایشان نگهبان است و تو بر آنان گمارده نیستى .

﴿الشورى‏، 6﴾

وَ کَذٰلِکَ أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ قُرْآناً عَرَبِیّاً لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَ مَنْ حَوْلَهَا وَ تُنْذِرَ یَوْمَ الْجَمْعِ لاَ رَیْبَ فِیهِ فَرِیقٌ فِی الْجَنَّةِ وَ فَرِیقٌ فِی السَّعِیرِ (7)

و بدین گونه قرآن عربى به سوى تو وحى کردیم تا [ مردمِ ] مکّه و کسانى را که پیرامون آنند هشدار دهى ، و از روزِ گردآمدن [ خلق ] که تردیدى در آن نیست بیم دهى ; گروهى در بهشتند و گروهى در آتش .

﴿الشورى‏، 7﴾

وَ لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَ لٰکِنْ یُدْخِلُ مَنْ یَشَاءُ فِی رَحْمَتِهِ وَ الظَّالِمُونَ مَا لَهُمْ مِنْ وَلِیٍّ وَ لاَ نَصِیرٍ (8)

و اگر خدا مى‏خواست ، قطعاً آنان را امّتى یگانه مى‏گردانید ، لیکن هر که را بخواهد ، به رحمت خویش درمى‏آورد و ستمگران نه یارى دارند و نه یاورى .

﴿الشورى‏، 8﴾

أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِیَاءَ فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِیُّ وَ هُوَ یُحْیِی الْمَوْتَى وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (9)

آیا به جاى او دوستانى براى خود گرفته‏اند ؟ خداست که دوست راستین است ، و اوست که مردگان را زنده مى‏کند ، و هموست که بر هر چیزى تواناست .

﴿الشورى‏، 9﴾

وَ مَا اخْتَلَفْتُمْ فِیهِ مِنْ شَیْ‌ءٍ فَحُکْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذٰلِکُمُ اللَّهُ رَبِّی عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ إِلَیْهِ أُنِیبُ‌ (10)

و درباره هر چیزى اختلاف پیدا کردید ، داوریش به خدا [ ارجاع مى‏گردد ] . چنین خدایى پروردگار من است . بر او توکل کردم و به سوى او بازمى‏گردم .

﴿الشورى‏، 10﴾