X
تبلیغات
رایتل
قران متن کامل با ترجمه + Quran English Farsi Arabic

﴿ سورة فاطر - سورة ٣٥ -   تعداد آیات ٤٥

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

الْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ جَاعِلِ الْمَلائِکَةِ رُسُلا أُولِی أَجْنِحَةٍ مَثْنَى وَثُلاثَ وَرُبَاعَ یَزِیدُ فِی الْخَلْقِ مَا یَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ﴿١﴾ مَا یَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِکَ لَهَا وَمَا یُمْسِکْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ ﴿٢﴾ یَا أَیُّهَا النَّاسُ اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَیْرُ اللَّهِ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالأرْضِ لا إِلَهَ إِلا هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ ﴿٣﴾ وَإِنْ یُکَذِّبُوکَ فَقَدْ کُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ ﴿٤﴾ یَا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّکُمُ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا وَلا یَغُرَّنَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ ﴿٥﴾ إِنَّ الشَّیْطَانَ لَکُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّمَا یَدْعُو حِزْبَهُ لِیَکُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِیرِ ﴿٦﴾ الَّذِینَ کَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ کَبِیرٌ ﴿٧﴾ أَفَمَنْ زُیِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَنًا فَإِنَّ اللَّهَ یُضِلُّ مَنْ یَشَاءُ وَیَهْدِی مَنْ یَشَاءُ فَلا تَذْهَبْ نَفْسُکَ عَلَیْهِمْ حَسَرَاتٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِیمٌ بِمَا یَصْنَعُونَ ﴿٨﴾ وَاللَّهُ الَّذِی أَرْسَلَ الرِّیَاحَ فَتُثِیرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَیِّتٍ فَأَحْیَیْنَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا کَذَلِکَ النُّشُورُ ﴿٩﴾ مَنْ کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ وَالَّذِینَ یَمْکُرُونَ السَّیِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِیدٌ وَمَکْرُ أُولَئِکَ هُوَ یَبُورُ ﴿١٠﴾ وَاللَّهُ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَکُمْ أَزْوَاجًا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَى وَلا تَضَعُ إِلا بِعِلْمِهِ وَمَا یُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَلا یُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلا فِی کِتَابٍ إِنَّ ذَلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسِیرٌ ﴿١١﴾ وَمَا یَسْتَوِی الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِنْ کُلٍّ تَأْکُلُونَ لَحْمًا طَرِیًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْکَ فِیهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ ﴿١٢﴾ یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهَارِ وَیُولِجُ النَّهَارَ فِی اللَّیْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ کُلٌّ یَجْرِی لأجَلٍ مُسَمًّى ذَلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُ وَالَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مَا یَمْلِکُونَ مِنْ قِطْمِیرٍ ﴿١٣﴾ إِنْ تَدْعُوهُمْ لا یَسْمَعُوا دُعَاءَکُمْ وَلَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجَابُوا لَکُمْ وَیَوْمَ الْقِیَامَةِ یَکْفُرُونَ بِشِرْکِکُمْ وَلا یُنَبِّئُکَ مِثْلُ خَبِیرٍ ﴿١٤﴾ یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ ﴿١٥﴾ إِنْ یَشَأْ یُذْهِبْکُمْ وَیَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِیدٍ ﴿١٦﴾ وَمَا ذَلِکَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِیزٍ ﴿١٧﴾ وَلا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى وَإِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَى حِمْلِهَا لا یُحْمَلْ مِنْهُ شَیْءٌ وَلَوْ کَانَ ذَا قُرْبَى إِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ وَأَقَامُوا الصَّلاةَ وَمَنْ تَزَکَّى فَإِنَّمَا یَتَزَکَّى لِنَفْسِهِ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِیرُ ﴿١٨﴾ وَمَا یَسْتَوِی الأعْمَى وَالْبَصِیرُ ﴿١٩﴾ وَلا الظُّلُمَاتُ وَلا النُّورُ ﴿٢٠﴾ وَلا الظِّلُّ وَلا الْحَرُورُ ﴿٢١﴾ وَمَا یَسْتَوِی الأحْیَاءُ وَلا الأمْوَاتُ إِنَّ اللَّهَ یُسْمِعُ مَنْ یَشَاءُ وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِی الْقُبُورِ ﴿٢٢﴾ إِنْ أَنْتَ إِلا نَذِیرٌ ﴿٢٣﴾ إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ بِالْحَقِّ بَشِیرًا وَنَذِیرًا وَإِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلا خَلا فِیهَا نَذِیرٌ ﴿٢٤﴾ وَإِنْ یُکَذِّبُوکَ فَقَدْ کَذَّبَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّنَاتِ وَبِالزُّبُرِ وَبِالْکِتَابِ الْمُنِیرِ ﴿٢٥﴾ ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِینَ کَفَرُوا فَکَیْفَ کَانَ نَکِیرِ ﴿٢٦﴾ أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ ثَمَرَاتٍ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهَا وَمِنَ الْجِبَالِ جُدَدٌ بِیضٌ وَحُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهَا وَغَرَابِیبُ سُودٌ ﴿٢٧﴾ وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَابِّ وَالأنْعَامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ کَذَلِکَ إِنَّمَا یَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ غَفُورٌ ﴿٢٨﴾ إِنَّ الَّذِینَ یَتْلُونَ کِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلانِیَةً یَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ ﴿٢٩﴾ لِیُوَفِّیَهُمْ أُجُورَهُمْ وَیَزِیدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَکُورٌ ﴿٣٠﴾ وَالَّذِی أَوْحَیْنَا إِلَیْکَ مِنَ الْکِتَابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِمَا بَیْنَ یَدَیْهِ إِنَّ اللَّهَ بِعِبَادِهِ لَخَبِیرٌ بَصِیرٌ ﴿٣١﴾ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْکِتَابَ الَّذِینَ اصْطَفَیْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَیْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِکَ هُوَ الْفَضْلُ الْکَبِیرُ ﴿٣٢﴾ جَنَّاتُ عَدْنٍ یَدْخُلُونَهَا یُحَلَّوْنَ فِیهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِیهَا حَرِیرٌ ﴿٣٣﴾ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَکُورٌ ﴿٣٤﴾ الَّذِی أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا یَمَسُّنَا فِیهَا نَصَبٌ وَلا یَمَسُّنَا فِیهَا لُغُوبٌ ﴿٣٥﴾ وَالَّذِینَ کَفَرُوا لَهُمْ نَارُ جَهَنَّمَ لا یُقْضَى عَلَیْهِمْ فَیَمُوتُوا وَلا یُخَفَّفُ عَنْهُمْ مِنْ عَذَابِهَا کَذَلِکَ نَجْزِی کُلَّ کَفُورٍ ﴿٣٦﴾ وَهُمْ یَصْطَرِخُونَ فِیهَا رَبَّنَا أَخْرِجْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا غَیْرَ الَّذِی کُنَّا نَعْمَلُ أَوَلَمْ نُعَمِّرْکُمْ مَا یَتَذَکَّرُ فِیهِ مَنْ تَذَکَّرَ وَجَاءَکُمُ النَّذِیرُ فَذُوقُوا فَمَا لِلظَّالِمِینَ مِنْ نَصِیرٍ ﴿٣٧﴾ إِنَّ اللَّهَ عَالِمُ غَیْبِ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضِ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿٣٨﴾ هُوَ الَّذِی جَعَلَکُمْ خَلائِفَ فِی الأرْضِ فَمَنْ کَفَرَ فَعَلَیْهِ کُفْرُهُ وَلا یَزِیدُ الْکَافِرِینَ کُفْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِلا مَقْتًا وَلا یَزِیدُ الْکَافِرِینَ کُفْرُهُمْ إِلا خَسَارًا ﴿٣٩﴾ قُلْ أَرَأَیْتُمْ شُرَکَاءَکُمُ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِی مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الأرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْکٌ فِی السَّمَاوَاتِ أَمْ آتَیْنَاهُمْ کِتَابًا فَهُمْ عَلَى بَیِّنَةٍ مِنْهُ بَلْ إِنْ یَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا إِلا غُرُورًا ﴿٤٠﴾ إِنَّ اللَّهَ یُمْسِکُ السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ أَنْ تَزُولا وَلَئِنْ زَالَتَا إِنْ أَمْسَکَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ کَانَ حَلِیمًا غَفُورًا ﴿٤١﴾ وَأَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَیْمَانِهِمْ لَئِنْ جَاءَهُمْ نَذِیرٌ لَیَکُونُنَّ أَهْدَى مِنْ إِحْدَى الأمَمِ فَلَمَّا جَاءَهُمْ نَذِیرٌ مَا زَادَهُمْ إِلا نُفُورًا ﴿٤٢﴾ اسْتِکْبَارًا فِی الأرْضِ وَمَکْرَ السَّیِّئِ وَلا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلا بِأَهْلِهِ فَهَلْ یَنْظُرُونَ إِلا سُنَّةَ الأوَّلِینَ فَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِیلا وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَحْوِیلا ﴿٤٣﴾ أَوَلَمْ یَسِیرُوا فِی الأرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کَانَ عَاقِبَةُ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَکَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَمَا کَانَ اللَّهُ لِیُعْجِزَهُ مِنْ شَیْءٍ فِی السَّمَاوَاتِ وَلا فِی الأرْضِ إِنَّهُ کَانَ عَلِیمًا قَدِیرًا ﴿٤٤﴾ وَلَوْ یُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا کَسَبُوا مَا تَرَکَ عَلَى ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَکِنْ یُؤَخِّرُهُمْ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ کَانَ بِعِبَادِهِ بَصِیرًا ﴿٤٥﴾

 

سورة الفاطر

 

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر!

ستایش مخصوص خداوندی است آفریننده آسمانها و زمین، که فرشتگان را رسولانی قرار داد دارای بالهای دوگانه و سه‏گانه و چهارگانه، او هر چه بخواهد در آفرینش می‏افزاید، و او بر هر چیزی تواناست! (1)

هر رحمتی را خدا به روی مردم بگشاید، کسی نمی‏تواند جلو آن را بگیرد; و هر چه را امساک کند، کسی غیر از او قادر به فرستادن آن نیست; و او عزیز و حکیم است! (2)

ای مردم! به یاد آورید نعمت خدا را بر شما; آیا آفریننده‏ای جز خدا هست که شما را از آسمان و زمین روزی دهد؟! هیچ معبودی جز او نیست; با این حال چگونه به سوی باطل منحرف می‏شوید؟! (3)

اگر تو را تکذیب کنند (غم مخور، موضوع تازه‏ای نیست) پیامبران پیش از تو نیز تکذیب شدند; و همه کارها بسوی خدا بازمی‏گردد. (4)

ای مردم! وعده خداوند حق است; مبادا زندگی دنیا شما را بفریبد، و مبادا شیطان شما را فریب دهد و به (کرم) خدا مغرور سازد! (5)

البته شیطان دشمن شماست، پس او را دشمن بدانید; او فقط حزبش را به این دعوت می‏کند که اهل آتش سوزان (جهنم) باشند! (6)

کسانی که راه کفر پیش گرفتند، برای آنان عذابی سخت است; و کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، آمرزش و پاداش بزرگ از آن آنهاست! (7)

آیا کسی که عمل بدش برای او آراسته شده و آن را خوب و زیبا می‏بیند (همانند کسی است که واقع را آنچنان که هست می‏یابد)؟! خداوند هر کس را بخواهد گمراه می سازد و هر کس را بخواهد هدایت می‏کند; پس جانت به خاطر شدت تاسف بر آنان از دست نرود; خداوند به آنچه انجام می‏دهند داناست! (8)

خداوند کسی است که بادها را فرستاد تا ابرهایی را به حرکت درآورند; سپس ما این ابرها را به سوی زمین مرده‏ای راندیم و به وسیله آن، زمین را پس از مردنش زنده می‏کنیم; رستاخیز نیز همین گونه است! (9)

کسی که خواهان عزت است (باید از خدا بخواهد چرا که) تمام عزت برای خداست; سخنان پاکیزه به سوی او صعود می‏کند، و عمل صالح را بالا می‏برد; و آنها که نقشه‏های بد می‏کشند، عذاب سختی برای آنهاست و مکر (و تلاش افسادگرانه) آنان نابود می‏شود (و به جایی نمی‏رسد) ! (10)

خداوند شما را از خاکی آفرید، سپس از نطفه‏ای; سپس شما را بصورت زوجهایی قرار داد; هیچ جنس ماده‏ای باردار نمی‏شود و وضع حمل نمی‏کند مگر به علم او، و هیچ کس عمر طولانی نمی‏کند، یا از عمرش کاسته نمی‏شود مگر اینکه در کتاب (علم خداوند) ثبت است; اینها همه برای خداوند آسان است. (11)

دو دریا یکسان نیستند: این یکی دریایی است که آبش گوارا و شیرین و نوشیدنش خوشگوار است، و آن یکی شور و تلخ و گلوگیر; (اما) از هر دو گوشتی تازه می خورید و وسایل زینتی استخراج کرده می‏پوشید; و کشتیها را در آن می‏بینی که آنها را می‏شکافند (و به سوی مقصد پیش می‏روند) تا از فضل خداوند بهره‏گیرید، و شاید شکر (نعمتهای او را) بجا آورید! (12)

او شب را در روز داخل می‏کند و روز را در شب; و خورشید و ماه را مسخر (شما) کرده، هر یک تا سرآمد معینی به حرکت خود ادامه می‏دهد; این است خداوند، پروردگار شما; حاکمیت (در سراسر عالم) از آن اوست: و کسانی را که جز او می‏خوانید (و می‏پرستید) حتی به اندازه پوست نازک هسته خرما مالک نیستند! (13)

اگر آنها را بخوانید صدای شما را نمی‏شنوند، و اگر بشنوند به شما پاسخ نمی‏گویند; و روز قیامت، شرک (و پرستش) شما را منکر می‏شوند، و هیچ کس مانند (خداوند آگاه و) خبیر تو را (از حقایق) با خبر نمی‏سازد! (14)

ای مردم شما (همگی) نیازمند به خدائید; تنها خداوند است که بی‏نیاز و شایسته هرگونه حمد و ستایش است! (15)

اگر بخواهد شما را می‏برد و خلق جدیدی می‏آورد; (16)

و این برای خداوند مشکل نیست! (17)

هیچ گنهکاری بار گناه دیگری را بر دوش نمی‏کشد; و اگر شخص سنگین‏باری دیگری را برای حمل گناه خود بخواند، چیزی از آن را بر دوش نخواهد گرفت، هر چند از نزدیکان او باشد! تو فقط کسانی را بیم‏می‏دهی که از پروردگار خود در پنهانی می‏ترسند و نماز را برپا می‏دارند; و هر کس پاکی (و تقوا) پیشه کند، نتیجه آن به خودش بازمی‏گردد; و بازگشت (همگان) به سوی خداست! (18)

و نابینا و بینا هرگز برابر نیستند، (19)

و نه ظلمتها و روشنایی، (20)

و نه سایه (آرامبخش) و باد داغ و سوزان! (21)

و هرگز مردگان و زندگان یکسان نیستند! خداوند پیام خود را به گوش هر کس بخواهد می‏رساند، و تو نمی‏توانی سخن خود را به گوش آنان که در گور خفته‏اند برسانی! (22)

تو فقط انذارکننده‏ای، (اگر ایمان نیاورند نگران نباش، وظیفه‏ات را انجام ده.) (23)

ما تو را بحق برای بشارت و انذار فرستادیم; و هر امتی در گذشته انذارکننده‏ای داشته است! (24)

اگر تو را تکذیب کنند (عجیب نیست); کسانی که پیش از آنان بودند (نیز پیامبران خود را) تکذیب کردند; آنها با دلایل روشن و کتابهای پند و موعظه و کتب آسمانی روشنگر (مشتمل بر معارف و احکام) به سراغ آنان آمدند (اما کوردلان ایمان نیاوردند). (25)

سپس من کافران را (بعد از اتمام حجت) گرفتم (و سخت مجازات کردم); مجازات من نسبت به آنان چگونه بود؟! (26)

آیا ندیدی خداوند از آسمان آبی فرو فرستاد که بوسیله آن میوه‏هایی رنگارنگ (از زمین) خارج ساختیم و از کوه‏ها نیز (به لطف پروردگار) جاده‏هایی آفریده شده سفید و سرخ و به رنگهای مختلف و گاه به رنگ کاملا سیاه! (27)

و از انسانها و جنبندگان و چهارپایان انواعی با رنگهای مختلف، (آری) حقیقت چنین است: از میان بندگان خدا، تنها دانشمندان از او می‏ترسند; خداوند عزیز و غفور است! (28)

کسانی که کتاب الهی را تلاوت می‏کنند و نماز را برپا می‏دارند و از آنچه به آنان روزی داده‏ایم پنهان و آشکار انفاق می‏کنند، تجارتی (پرسود و) بی‏زیان و خالی از کساد را امید دارند. (29)

(آنها این اعمال صالح را انجام می‏دهند) تا خداوند اجر و پاداش کامل به آنها دهد و از فضلش بر آنها بیفزاید که او آمرزنده و شکرگزار است! (30)

و آنچه از کتاب به تو وحی کردیم حق است و تصدیق‏کننده و هماهنگ با کتب پیش از آن; خداوند نسبت به بندگانش خبیر و بیناست! (31)

سپس این کتاب (آسمانی) را به گروهی از بندگان برگزیده خود به میراث دادیم; (اما) از میان آنها عده‏ای بر خود ستم کردند، و عده‏ای میانه رو بودند،و گروهی به اذن خدا در نیکیها (از همه) پیشی گرفتند، و این، همان فضیلت بزرگ است! (32)

(پاداش آنان) باغهای جاویدان بهشت است که در آن وارد می‏شوند در حالی که با دستبندهایی از طلا و مروارید آراسته‏اند، و لباسشان در آنجا حریر است! (33)

آنها می‏گویند: «حمد (و ستایش) برای خداوندی است که اندوه را از ما برطرف ساخت; پروردگار ما آمرزنده و سپاسگزار است! (34)

همان کسی که با فضل خود ما را در این سرای اقامت (جاویدان) جای داد که نه در آن رنجی به ما می‏رسد و نه سستی و واماندگی! (35)

و کسانی که کافر شدند، آتش دوزخ برای آنهاست; هرگز فرمان مرگشان صادر نمی‏شود تا بمیرند، و نه چیزی از عذابش از آنان تخفیف داده می‏شود; این گونه هر کفران‏کننده‏ای را کیفر می‏دهیم! (36)

آنها در دوزخ فریاد می‏زنند: «پروردگارا! ما را خارج کن تا عمل صالحی انجام دهیم غیر از آنچه انجام می‏دادیم!» (در پاسخ به آنان گفته می‏شود:) آیا شما را به اندازه‏ای که هر کس اهل تذکر است در آن متذکر می‏شود عمر ندادیم، و انذارکننده (الهی) به سراغ شما نیامد؟! اکنون بچشید که برای ظالمان هیچ یاوری نیست! (37)

خداوند از غیب آسمانها و زمین آگاه است، و آنچه را در درون دلهاست می‏داند! (38)

اوست که شما را جانشینانی در زمین قرار داد; هر کس کافر شود، کفر او به زیان خودش خواهد بود، و کافران را کفرشان جز خشم و غضب در نزد پروردگار چیزی نمی‏افزاید، و (نیز) کفرشان جز زیان و خسران چیزی بر آنها اضافه نمی‏کند! (39)

بگو: «این معبودانی را که جز خدا می‏خوانید به من نشان دهید چه چیزی از زمین را آفریده‏اند، یا اینکه شرکتی در (آفرینش و مالکیت) آسمانها دارند؟! یا به آنان کتابی (آسمانی) داده‏ایم و دلیلی از آن برای (شرک) خود دارند؟!» نه هیچ یک از اینها نیست، ظالمان فقط وعده‏های دروغین به یکدیگر می‏دهند! (40)

خداوند آسمانها و زمین را نگاه می‏دارد تا از نظام خود منحرف نشوند; و هرگاه منحرف گردند، کسی جز او نمی‏تواند آنها را نگاه دارد، او بردبار و غفور است! (41)

آنان با نهایت تاکید به خدا سوگند خوردند که اگر پیامبری انذارکننده به سراغشان آید، هدایت یافته‏ترین امتها خواهند بود; اما چون پیامبری برای آنان آمد، جز فرار و فاصله‏گرفتن از (حق) چیزی بر آنها نیفزود! (42)

اینها همه بخاطر استکبار در زمین و نیرنگهای بدشان بود; اما این نیرنگها تنها دامان صاحبانش را می‏گیرد; آیا آنها چیزی جز سنت پیشینیان و (عذابهای دردناک آنان) را انتظار دارند؟! هرگز برای سنت خدا تبدیل نخواهی یافت، و هرگز برای سنت الهی تغییری نمی‏یابی! (43)

آیا آنان در زمین نگشتند تا ببینند عاقبت کسانی که پیش از آنها بودند چگونه بود؟! همانها که از اینان قویتر (و نیرومندتر) بودند; نه چیزی در آسمانها و نه چیزی در زمین از حوزه قدرت او بیرون نخواهد رفت; او دانا و تواناست! (44)

اگر خداوند مردم را به سبب کارهایی که انجام داده‏اند مجازات کند، جنبنده‏ای را بر پشت زمین باقی نخواهد گذاشت! ولی (به لطفش) آنها را تا سرآمد معینی تاخیر می‏اندازد (و مهلت اصلاح می‏دهد) اما هنگامی که اجل آنان فرا رسد، (خداوند هر کس را به مقتضای عملش جزا می‏دهد) او نسبت به بندگانش بیناست (و از اعمال و نیات همه آگاه است)! (45)

 

 

SURA 35. Fatir, or The Originator of Creation; or

Malaika, or The Angels

1. Praise be to Allah, Who created [out of nothing] the heavens and the earth,

Who made the angels, messengers with wings,- two, or three, or four [pairs]: He

adds to Creation as He pleases: for Allah has power over all things.

2. What Allah out of his Mercy doth bestow on mankind there is none can

withhold: what He doth withhold, there is none can grant, apart from Him: and He

is the Exalted in Power, full of Wisdom.

3. O men! Call to mind the grace of Allah unto you! is there a creator, other

than Allah, to give you sustenance from heaven or earth? There is no god but He:

how then are ye deluded away from the Truth?

4. And if they reject thee, so were messengers rejected before thee: to Allah

back for decision all affairs.

5. O men! Certainly the promise of Allah is true. Let not then this present life

deceive you, nor let the Chief Deceiver deceive you about Allah.

6. Verily Satan is an enemy to you: so treat him as an enemy. He only invites

his adherents, that they may become Companions of the Blazing Fire.

7. For those who reject Allah, is a terrible Penalty: but for those who believe

and work righteous deeds, is Forgiveness, and a magnificent Reward.

8. Is he, then, to whom the evil of his conduct is made alluring, so that he

looks upon it as good, [equal to one who is rightly guided]? For Allah leaves to

stray whom He wills, and guides whom He wills. So let not thy soul go out in

[vainly] sighing after them: for Allah knows well all that they do!

9. It is Allah Who sends forth the Winds, so that they raise up the Clouds, and

We drive them to a land that is dead, and revive the earth therewith after its

death: even so [will be] the Resurrection!

10. If any do seek for glory and power,- to Allah belong all glory and power. To

Him mount up [all] Words of Purity: It is He Who exalts each Deed of

Righteousness. Those that lay Plots of Evil,- for them is a Penalty terrible;

and the plotting of such will be void [of result].

11. And Allah did create you from dust; then from a sperm-drop; then He made you

in pairs. And no female conceives, or lays down [her load], but with His

knowledge. Nor is a man long-lived granted length of days, nor is a part cut off

from his life, but is in a Decree [ordained]. All this is easy to Allah.

12. Nor are the two bodies of flowing water alike,- the one palatable, sweet,

and pleasant to drink, and the other, salt and bitter. Yet from each [kind of

water] do ye eat flesh fresh and tender, and ye extract ornaments to wear; and

thou seest the ships therein that plough the waves, that ye may seek [thus] of

the Bounty of Allah that ye may be grateful.

13. He merges Night into Day, and he merges Day into Night, and he has subjected

the sun and the moon [to his Law]: each one runs its course for a term

appointed. Such is Allah your Lord: to Him belongs all Dominion. And those whom

ye invoke besides Him have not the least power.

14. If ye invoke them, they will not listen to your call, and if they were to

listen, they cannot answer your [prayer]. On the Day of Judgment they will

reject your "Partnership". and none, [O man!] can tell thee [the Truth] like the

One Who is acquainted with all things.

15. O ye men! It is ye that have need of Allah: but Allah is the One Free of all

wants, worthy of all praise.

16. If He so pleased, He could blot you out and bring in a New Creation.

17. Nor is that [at all] difficult for Allah.

18. Nor can a bearer of burdens bear another's burdens if one heavily laden

should call another to [bear] his load. Not the least portion of it can be

carried [by the other]. Even though he be nearly related. Thou canst but

admonish such as fear their Lord unseen and establish regular Prayer. And

whoever purifies himself does so for the benefit of his own soul; and the

destination [of all] is to Allah.

19. The blind and the seeing are not alike;

20. Nor are the depths of Darkness and the Light;

21. Nor are the [chilly] shade and the [genial] heat of the sun:

22. Nor are alike those that are living and those that are dead. Allah can make

any that He wills to hear; but thou canst not make those to hear who are

[buried] in graves.

23. Thou art no other than a warner.

24. Verily We have sent thee in truth, as a bearer of glad tidings, and as a

warner: and there never was a people, without a warner having lived among them

[in the past].

25. And if they reject thee, so did their predecessors, to whom came their

messengers with Clear Signs, Books of dark prophecies, and the Book of

Enlightenment.

26. In the end did I punish those who rejected Faith: and how [terrible] was My

rejection [of them]!

27. Seest thou not that Allah sends down rain from the sky? With it We then

bring out produce of various colours. And in the mountains are tracts white and

red, of various shades of colour, and black intense in hue.

28. And so amongst men and crawling creatures and cattle, are they of various

colours. Those truly fear Allah, among His Servants, who have knowledge: for

Allah is Exalted in Might, Oft-Forgiving.

29. Those who rehearse the Book of Allah, establish regular Prayer, and spend

[in Charity] out of what We have provided for them, secretly and openly, hope

for a commerce that will never fail:

30. For He will pay them their meed, nay, He will give them [even] more out of

His Bounty: for He is Oft-Forgiving, Most Ready to appreciate [service].

31. That which We have revealed to thee of the Book is the Truth,- confirming

what was [revealed] before it: for Allah is assuredly- with respect to His

Servants - well acquainted and Fully Observant.

32. Then We have given the Book for inheritance to such of Our Servants as We

have chosen: but there are among them some who wrong their own souls; some who

follow a middle course; and some who are, by Allah's leave, foremost in good

deeds; that is the highest Grace.

33. Gardens of Eternity will they enter: therein will they be adorned with

34. And they will say: "Praise be to Allah, Who has removed from us [all]

sorrow: for our Lord is indeed Oft-Forgiving Ready to appreciate [service]:

35. "Who has, out of His Bounty, settled us in a Home that will last: no toil

nor sense of weariness shall touch us therein."

36. But those who reject [Allah] - for them will be the Fire of Hell: No term

shall be determined for them, so they should die, nor shall its Penalty be

lightened for them. Thus do We reward every ungrateful one!

37. Therein will they cry aloud [for assistance]: "Our Lord! Bring us out: we

shall work righteousness, not the [deeds] we used to do!" - "Did We not give you

long enough life so that he that would should receive admonition? and [moreover]

the warner came to you. So taste ye [the fruits of your deeds]: for the wrongdoers

there is no helper."

38. Verily Allah knows [all] the hidden things of the heavens and the earth:

verily He has full knowledge of all that is in [men's] hearts.

39. He it is That has made you inheritors in the earth: if, then, any do reject

[Allah], their rejection [works] against themselves: their rejection but adds to

the odium for the Unbelievers in the sight of their Lord: their rejection but

adds to [their own] undoing.

40. Say: "Have ye seen [these] 'Partners' of yours whom ye call upon besides

Allah? Show Me what it is they have created in the [wide] earth. Or have they a

share in the heavens? Or have We given them a Book from which they [can derive]

clear [evidence]?- Nay, the wrong-doers promise each other nothing but

delusions.

41. It is Allah Who sustains the heavens and the earth, lest they cease [to

function]: and if they should fail, there is none - not one - can sustain them

thereafter: Verily He is Most Forbearing, Oft-Forgiving.

42. They swore their strongest oaths by Allah that if a warner came to them,

they would follow his guidance better than any [other] of the Peoples: But when

a warner came to them, it has only increased their flight [from righteousness],-

43. On account of their arrogance in the land and their plotting of Evil, but

the plotting of Evil will hem in only the authors thereof. Now are they but

looking for the way the ancients were dealt with? But no change wilt thou find

in Allah's way [of dealing]: no turning off wilt thou find in Allah's way [of

dealing].

44. Do they not travel through the earth, and see what was the End of those

before them,- though they were superior to them in strength? Nor is Allah to be

frustrated by anything whatever in the heavens or on earth: for He is All-

Knowing. All-Powerful.

45. If Allah were to punish men according to what they deserve. He would not

leave on the back of the [earth] a single living creature: but He gives them

respite for a stated Term: when their Term expires, verily Allah has in His

sight all His Servants.

 

 

[ چهارشنبه 16 فروردین‌ماه سال 1396 ] [ 02:01 ق.ظ ] [ ҈ پسر افغانی ҈ ] [ نظرات (0) ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

زندگی خوب من

آخرین مطالب
<